Musik • 17 tim sedan

Fina / Jazzdrömmar

Dörrarna till Roadhouse öppnas, ridån går upp, och istället för att Julee Cruise verkar sjunga en spektral ballad, dyker en fet, flytande fisk med ett sorgset uttryck upp. Det är den bilden Fine presenterar i 'Jazz Dreams', ett album som verkar ha kommit från någon främmande vrå av David Lynchs universum. […] Nyhetsartikeln Fine / Jazz Dreams är från jenesaispop.com.

Originalkälla

Publicerad av Jenesaispop

27 oktober 2026, 17:41

Läs original

Denna artikel har översatts automatiskt från spanska. Klicka på länken ovan för att läsa originaltexten.

Visa originaltext (spanska)

Rubrik

Fine / Jazz dreams

Beskrivning

Se abren las puertas del Roadhouse, se levanta el telón y, en lugar de aparecer Julee Cruise a cantar una balada espectral, se presenta un pez gordo flotante con cara de pena. Es la imagen que propone Fine en ‘Jazz dreams’, un disco que parece llegar desde algún extraño rincón del universo de David Lynch. […] La noticia Fine / Jazz dreams es de jenesaispop.com.

Innehåll

<p>Se abren las puertas del Roadhouse, se levanta el telón y, en lugar de aparecer <a href="https://jenesaispop.com/2022/06/10/435484/muere-julee-cruise/">Julee Cruise</a> a cantar una balada espectral, se presenta un pez gordo flotante con cara de pena. Es la imagen que propone Fine en ‘Jazz dreams’, un disco que parece llegar desde algún extraño rincón del <a href="https://jenesaispop.com/2025/02/12/492025/david-lynch-podcast/">universo de David Lynch</a>. Aunque sería injusto reducirlo a un cliché tan manido.</p>
<p>Fine es el nombre real de la danesa Fine Glindvad, que ha estudiado en el Rhythmic Music Conservatory de Copenhague, canta como Hope Sandoval y <a href="https://jenesaispop.com/2016/11/03/279501/hope-sandoval-no-se-quien-es-lana-del-rey/">su desconocida Lana Del Rey</a> y ha escrito para el grupo de k-pop <a href="https://jenesaispop.com/2025/01/25/490285/newjeans-batalla-legal/">NewJeans</a> (por ejemplo, el tema ‘New Jeans’, con casi 600 millones de streams). Ya demostró su capacidad para escribir canciones pegadizas de pop misterioso en su disco ‘Rocky Top Ballads’, y ‘Jazz dreams’ es un claro paso adelante que la situará en el mapa.</p>
<p>La mención a ‘Twin Peaks’ no es tan random como parece, ya que las canciones de Fine tienen una clara querencia por la estética de decadencia americana de aquella serie, con cierto regusto country, por ejemplo, en ‘Goodbye brain’. Pero, sobre todo, exhiben una gran eficacia compositiva en sus arreglos y melodías, especialmente teniendo en cuenta lo breves que son. Pese a su rareza, las extrañas florituras orquestales de ‘If you wanna come down’ o el saxofón que entra de repente en ‘Get it’, una canción que recorre al menos <a href="https://jenesaispop.com/2026/03/25/519714/stina-nordenstam-canciones/">dos eras de Stina Nordenstam</a>, suenan muy medidos.</p>
<p>‘Jazz dreams’ no es el disco de pop más accesible por su enturbiado enfoque, y pese a la atemporalidad de temas como ‘<a href="https://jenesaispop.com/2026/10/19/532424/fine-artista-critica/">Everything in the shade</a>’, que suena a clásico perdido de los 70 (es la más Lana, ciertamente). Especialmente el tramo central, con canciones como la obsesiva ‘Any minute’, con su sonido de noir jazz alterado, o la fantasmal ‘Million years’, dibuja un recorrido que por momentos amenaza con volverse claustrofóbico, aunque la agilidad melódica de Fine compensa con creces esa sensación.</p>
<p>La sensualidad de instantes como el «esta noche es la única ocasión en que podría hacerlo» de la por otro lado árida ‘I Could’, o el aire oldie de ‘The thing’ y ‘Much to say’, que abren y cierran el álbum, construyen un álbum lleno de momentos memorables pese a su corta duración. Entre el piano ragtime más inquietante que hayas oído y el romanticismo de Hollywood, Fine combina melodías reconocibles con arreglos que las llevan por caminos <a href="https://traficantes.net/libros/lo-raro-y-lo-espeluznante">entre lo raro y lo espeluznante</a>.</p>
<p>Un disco de canciones efectivamente flotantes, de dream-pop torcido y entregado a ese amor que puede convertirse en obsesión, pero que también está lleno de incertidumbre. Sobre todo, es tan onírico como promete el título. Pasajes como «conoces muy bien tus secretos, cariño», «no puedo pensar en nada más, pero sigo sin poder recordarte» o «no quiero nada más que esto, y podría abrazarte durante un millón de años» retuercen el romanticismo más estereotipado y lo convierten en algo mucho más ambiguo.</p>
<p>Y, aun así, la agilidad compositiva de Fine da lugar a canciones tan monas como el brevísimo single ‘<a href="https://jenesaispop.com/2026/10/26/532858/fine-rush-critica/">Sometimes I rush</a>’, de ecos trip-hop; la más noventera ‘Run’ o la clásica ‘Portal’, quizá la que mejor representa el título del álbum. Una canción noctámbula que habla de desaparecer y sentirse perdido, con una atmósfera oscura y ensoñadora. Fine consigue que esas sensaciones convivan con melodías irresistibles, apoyadas en esa voz tan delicada como distante.</p>
<p>La noticia <a href="https://jenesaispop.com/2026/10/27/532983/fine-jazz-dreams-critica/">Fine / Jazz dreams</a> es de <a href="https://jenesaispop.com">jenesaispop.com</a>.</p>
3 visningar
Dela:

Svep för att byta artikel

Tryck Enter för att söka ESC

Vi använder cookies

Vi använder cookies för att förbättra din upplevelse på vår webbplats. Genom att klicka "Acceptera alla" samtycker du till användningen av alla cookies. Läs mer i vår cookiepolicy och integritetspolicy.